Voo Voo

Kto tak skacze do sufitu

Jak czterdzieści cztery pchły?

Kto zapomniał dziś zeszytów?

My!!!

Która klasa na klasówce

Chowa ściągi w temperówce?

I na lekcji i na przerwach

Naszej pani gra na nerwach?



Kto na matmie gumę żuje?

Na okładkach kto rysuje?

Czemu trója na półrocze

Gdy się ciągnie za warkocze?

Czemu naszą panią męczy

Gdy się zjeżdża po poręczy?

I dlaczego czwarta klasa

Maszeruje na obcasach?



Kto tak wrzeszczy wniebogłosy

Jak czterdzieści cztery kosy -

Od parteru aż po dach?

Aż się trzęsie cały gmach!

Cała szkoła pęka w szwach!!

Że aż strach?!!!



Kto na święto naszej pani,

Uczesany wykąpany,

Ma w dzienniczku same piątki?

I kto stoi w równym rządku,

I dla pani na pociechę

Ma laurki i uśmiechy,

Oraz bzy?



Tak! To my!!!

Już ruszamy!!! Bez numerów!

Na początku klasa zero!

- Pamiętajcie, żadnej draki!

Teraz kolej na pierwszaki,

Z kwiatuszkami grzeczne dzieci

najpierw z drugiej, potem z trzeciej,

A na końcu na obcasach

Maszeruje czwarta klasa!

Ponoć teraz na Zachodzie 

Kowboj jeździ w samochodzie 

I przez kanion Kolorado 

Mknie jak strzała autostradą. 



Ponoć gdzie był Zachód Dziki 

Jest kraina myszki Miki, 

A Indianie w swych wigwamach 

Śpią wygodnie na tapczanach. 



Ponoć wódz czerwonoskórych 

Ma w piórniku wieczne pióro 

I do szkoły Orlim Szlakiem 

Jeździ co dzień cadillakiem. 



Wszystko na opak ! 

Wszystko nie tak ! 

Jak rak na wspak 

I sensu brak ! 



Gdzie skradali się Apacze 

Stoją wielkie chmur drapacze 

I wspinając się do góry 

Pazurkami drapią chmury. 



Ponoć teraz Beduini 

Mają wodę na pustyni, 

A gdzie czarna jest Afryka 

Wszyscy chodzą w nausznikach. 



Wszystko na opak ! 

Wszystko nie tak ! 

Jak rak na wspak 

I sensu brak !

Wstałem więc by zacząć żyć 

Duszę wziął w obroty deszcz 

Tak by niemoc móc z niej zmyć 

I paskudztwo zmyć z niej też 



Deszcz o duszy dużo wie 

Może wzbudzić czasem chęć 

By się ubrać wstać i wyjść 

Dać przewietrzyć duszy się 



Wstałem więc by zacząć żyć 

I ponownie stwierdzić, że 

Jestem po to by tu być 

Choć to "być" nie zawsze bawi mnie 



Wstałem więc by zacząć żyć 

I choć duszę mą coś mnie 

Fakt ten uświadamia mi 

Jestem, a to jednak: liczy się