Zapisz swoję ulubione piosenki Voo Voo

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Ulepię od nowa 

I morza i lądy 

Obsypię garściami 

Pachnących łąk 

Pozrywam granice 

Zadepczę ich ślad 

I z gór czekolady 

Zbuduję mój świat 



Domy różowe, 

Bez okien, bez ścian 

A snów hulajnoga 

Zawiezie mnie tam 

Śmiejecie się ze mnie 

Nie wiedząc że ja 

W mym świecie nie słyszę 

Bo nie ma w nim was  
























W ponurej Szkocji, wśród torfowisk, 

Tam gdzie jeziora brzeg Loch Nes, 

We mgle i w deszczu z głębi wody 

Wynurzał się straszliwy łeb... 



To Nessie, potwór z żeńskiej linii, 

O ktorej już zapomniał świat, 

O której całkiem słuch zaginął, 

Żyła tu od tysiąca lat. 



I nikt w dalekiej, bliskiej stronie 

Nie wiedział, że gad jest wśród błot, 

Bo sekret znali tylko oni: 

Pewien wesoły Szkot i kot. 



Jak się poznali, polubili 

Kot, Szkot i Nessie - kto to wie ? 

Jedno jest pewne: od tej chwili 

Spędzali w trójkę całe dnie. 



Raniutko wsiadał kot do łódki, 

Szkot przez jezioro płynął wpław, 

A Nessie pchając łódź leciutko 

Skubała kępki wodnych traw. 



Potem odpocząć szli na trawkę. 

Siadali w trójkę gdzie kto chciał, 

Szkot wkładał swą spódnicę w kratkę, 

Na dudach im wesoło grał. 



Raz kot na szprotki miał ochotę, 

A że się bardzo wody bał, 

Nessie dla Kota i dla Szkota 

Szła łowić koty tego dnia. 



I pech, że właśnie nieopodal 

Przejeżdżał autem inny Szkot, 

Zobaczył ogon Nessie w wodzie, 

Pobladł ze strachu... i w tył zwrot ! 



Jechał i krzyczał całą drogę, 

W gazetach powstał straszny szum: 

"W Loch Ness jest stwór przedpotopowy !" 

A nad jezioro ściągał tłum. 



I roztrąbiono tę sensację, 

I jeszcze dziś nią żyje świat, 

Więc moc turystów na wakacje 

Stale przyjeżdża tu od lat. 



Stoją i patrzą na jezioro: 

Nessie ukaże się czy nie ? 

Lecz rzecz przedziwna - do tej pory 

Nikt nigdy nie zobaczył jej. 



Gdzie się podziali kot ze Szkotem ? 

I gdzie jest Nessie ? - Kto wie ? 

Od tego dna gdy jedli szproty 

Zniknęli wszyscy jak we mgle.  
























Niedawno wsiadłem jak co dnia do autobusu

Jechałem zupełnie sam

Za oknem było szaro tak i nieciekawie

Przez chwilę zamyśliłem się

Autobus jechał długo już nigdzie nie stając

Chciałem wtedy wyjść

Ale on pędził wciąż jak zaczarowany

Terkotem namawiał do snu



Zbudził mnie tupot nóg i głośna wrzawa

A okna zasłonił dym

W chwilę później powiał wiatr i wszystko ucichło

Autobus zatrzymał się

Ta podróż trwała długo dość

Wstałem zgarbiony z z głowy spadł ostatni włos

Wysiadłem w piękny słoneczny dzień

Nie było nikogo i nawet mój cień rozpłynął się



No i co stało się z moim cieniem?