Voo Voo

Oni mówią do mnie dużymi literami

Ja naprawdę nie rozumiem z tego nic a nic

Przykucnięty w domu z żelaznymi zasłonami

Przywalony wielkim strachem, przerażony liczę dni



Jaki był początek nie pamiętam wcale

Tyle tylko, że od dwóch tygodni już nie mogę spać

Chciałem księżyc zgasić, żeby mnie nie mogli znaleźć

Ale zapomniałem, że ciemności też się mogę bać



Ja się boję, boję się



telefony, telefony, telefony, telefony

mikrofony, mikrofony, mikrofony, mikrofony

obserwują, obserwują, obserwują, obserwują

podsłuchują, podsłuchują, podsłuchują, podsłuchują



czasem trzech, czasem trzech, czasem dwóch, czasem dwóch

czasem trzech, czasem trzech, czasem dwóch, czasem dwóch

chodzą za mną tam i tu, chodzą za mną tam i tu

chodzą za mną tam i tu, chodzą za mną tam i tu



Ja się boję, boję się

To cud móc tak wyjść za ten róg 

i pójść śladem własnych nóg 

to cud nagle zniknąć jak duch 

by móc śledzić każdy swój ruch 

z nienacka zerknąć prosto w oczy 

i sprawić bym tej chwili nie przeoczył 

bo choćbym uciekał Bóg wie gdzie 

złapię bo chciałbym ja zajrzeć w nie 

by móc uśmiechnąć się 

lub znów dać sobie w dziób

Nie mów nic, ja jeszcze się zmienię 

Nie będę palił i nie będę pił 

A na razie zapuszczam korzenie 

Tylko na chwilę by nabrać sił 



Nie mów nic, ja jeszcze raz zacznę 

Byle się tylko pojawił cel 

A na razie przyglądam się bacznie 

życiu motyli, życiu mrówek, życiu pcheł 



Nie mów nic, ta cisza tak miła 

Ma więcej wdzięku niż najpiękniejszy śpiew 

Może ty też byś się czegoś napiła 

Szum wina ukoi twój gniew 



Jeszcze bój mój stoczę ostatni 

Nie będę palił i nie będę pił 

Jeszcze będziesz żyła dostatnio 

I ja dostatnio też będę żył